Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

ΜΑΘΕ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΩ ΞΑΝΑ

Κάποιες φορές νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που το παίρνουν από τα χέρια και το μαθαίνουν να περπατάει. Κάποια πράγματα σαν άνθρωποι τα έχουμε έμφυτα, κάποια άλλα δεν τα ξέρουμε ή δεν τα έχουμε δει ποτέ. Μπορεί βέβαια και να τα έχουμε δει και να τα χουμε ξεχάσει! Εγώ κάποια πράγματα δεν τα θυμάμαι πια και τώρα τα μαθαίνω ή έστω είμαι στην φάση που προσπαθώ να τα επαναφέρω στην μνήμη μου! Ο αυθορμητισμός και η ανυπομονησία μπορεί να γίνει τόσο αρνητικό όσο θετικό είναι κάποιες άλλες στιγμές ! Και μαζί με όλα αυτά ο φόβος , που δεν λέει να φύγει ! Μπορεί να βλέπω κάποια πράγματα αλλά όντας μαθημένη αλλιώς πιστεύω ότι είναι ίδια με την τότε κατάσταση ή έστω παρόμοια . Εκεί που ηρεμώ, εκεί ξαναπιάνω τον εαυτό μου να τρελαίνεται , να απογοητεύεται και τούμπαλιν ! ΠΦ! Τι δύσκολα που είναι τα πράγματα κάποιες φορές ! Τι σημαίνει η έννοια χαλαρά ; Δεν θυμάμαι καν ! Κάποια νύχτα , κάποτε , κάτι μου λέει , νομίζω κάπου το χα ξαναζήσει αλλά και πάλι είναι πολύ αχνό ! Τσακωμός ; Απαπαπαπα γιατί να υπάρχει καν αυτή η λέξη ! Ζήλια και ανασφάλεια ; Ωχ Παναγιά μου (και όλοι οι απόστολοι μαζί) τρομάζω και μόνο που τα σκέφτομαι και τώρα τα ζω! Ναι αυτό λέγεται σχέση , αλλά και πάλι καλύτερα κάποια πράγματα να μην αναφέρονται καν γιατί τρομάζουν . Άστα απλά να υπάρχουν εκεί , χωρίς καν να αναφέρονται ! Και ναι έχω χεστεί επάνω μου ! Έλα πες μου ότι βαρέθηκες , βασικά δεν θέλω να μου το πεις , απλά ξέρεις έτσι έχω μάθει , όποτε το περιμένω , το παράξενο θα ναι να περάσει κ ο 2ος μήνας και να συνεχίσουν να ναι όλα καλά (που δεν το κόβω) αλλά πραγματικά θα θελα ! Τώρα το τι θέλουμε από το τι μας ξημερώνει δεν έχει καμία σχέση , βέβαια ο Θεός είναι μεγάλος και ποτέ δεν ξέρεις ! Απλά κουράστηκα μετά το 2μηνο να ξαναμένω στο κενό . Θέλω να περάσουν οι μήνες και τον Χειμώνα να μαι με τον ίδιο άνθρωπο και το επόμενο καλοκαίρι μαζί του ! Βέβαια την ξέρω την μοίρα μου όποτε απλά περιμένω να μου το επιβεβαιώσει ακόμα μια φορά !

Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

ΣΧΙΖΕΣ
Και εκεί είναι που όλα τα ψυχολογικά που έχεις μαζέψει από τα πρόσωπα που έχουν περάσει από την ζωή σου βγαίνουν. Δεν τα λες πουθενά αλλά υπάρχουν μέσα σου. Είσαι αρκετά δυνατός πλέον να αντιμετωπίσεις το οτιδήποτε συναντήσεις γιατί δεν είναι η πρώτη φορά αλλά και πάλι έχεις κουραστεί πάλι με το ίδιο σκηνικό, το μυαλό σου στροφάρει πιο γρήγορα και από τις ρόδες της lamborgini και υποθέτεις τα πάντα! Είσαι ένα στάδιο πριν την τρέλα και απλά εύχεσαι να ξαναγύριζες στην νιρβάνα που ήσουν πριν λίγο καιρό. Γιατί απλά να μην είσαι από τους τυχερούς που βρίσκουν αυτό που θέλουν και δεν βασανίζονται ; Γιατί να μην μπορείς να ηρεμήσεις και να το απολαύσεις ; Γιατί σε κάθε τι καινούριο να βασανίζεσαι και να φοβάσαι; Γιατί απλά να μην είναι κάτι ήρεμο και όμορφο ή έστω να το βλέπεις έτσι ; Ώρες ώρες συλλογίζεσαι ότι είσαι φτιαγμένος για να σαι μόνος σου, ότι δεν κάνεις για τίποτα παραπάνω από 10 όμορφες στιγμές , ότι είσαι απλά και μόνο από μόνος σου το εφήμερο και αυτό είναι όλο δεν κάνεις για 2 κάνεις για σένα . Βαρέθηκες απλά βαρέθηκες ...... Και ελπίζεις ακόμα ελπίζεις ότι ίσως η ρόδα σου θα γυρίσει.....

Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

ΝΑ ΜΕΙΝΩ Η ΝΑ ΦΥΓΩ;

Οι μέρες περνάνε , η συνήθεια μπαίνει για τα καλά. Ξέρεις αυτή η όμορφη, μαζί της όμως σε υποδέχεται και ο φόβος. Δεν θες , εσωτερικά αντιδράς. Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που σε παραλύει , σου δίνει φτερά και in a blink of an eye σου τα κόβει. Πόσο μάλλον όταν είσαι ένας άνθρωπος που έχει ζήσει πολλά στη ζωή του. Έχεις να δώσεις, διψάς να ζήσεις αλλά σε όλα υπάρχει το φρένο, η απογοήτευση και το χειρότερο , ο φόβος. Και εκεί είναι που σκέφτεσαι να φύγεις τώρα που  είναι νωρίς και θα ναι μικρό το κακό  και τουλάχιστον απλά θα σε γρατζουνίσει . Αλλά ξέρεις ότι είσαι αδύναμος να το κάνεις ή μάλλον θέλεις να είσαι αδύναμος και απλά παραδίδεσαι για μια ακόμα φορά και το τέλος το ξέρεις και απογοητεύεσαι ακόμα περισσότερο και έτσι απλά το περιμένεις όποτε και να ναι..... Και ανακαλύπτεις ότι δεν ζεις πια για το παρόν αλλά για το μέλλον .... Και ελπίζεις να περάσει το 2μηνο και να ναι ακόμα στη ζωή σου και να περάσουν και άλλοι μήνες και να μοιράζεσαι να γελάς και να ερωτεύεσαι από την αρχή.... Θες επιτέλους να ζήσεις και εσύ το παραμύθι σου έτσι όπως εσύ το ονειρεύεσαι και το έχεις πλάσει στο μυαλό σου αλλά φοβάσαι τόσο που προτιμάς να παραμείνει εκεί κρυμμένο παρά να ξαναπληγωθείς.... Φοβάσαι τον έρωτα αλλά παράλληλα τον λαχταράς και δεν ξέρεις ποιον δρόμο να διαλέξεις γιατί δεν θες να ξαναδείς την ίδια ιστορία που απλά θα αλλάζει ο πρωταγωνιστής......