Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

"Soulmate"

Και έρχεται εκείνη η στιγμή που το μέσα σου φωνάζει ότι έχει ανάγκη από μια σχέση, από κάτι αμοιβαίο. Κάποτε κοίταζες ζευγαράκια και έλεγες "μαζεύτε τα σιρόπια σας" και τώρα πια τα κοιτάζεις και απλά ζηλεύεις γιατί σου λείπει, ένα χάδι, μια αγκαλιά, μια συζήτηση ένα ολόκληρο βράδυ. Και δεν έρχεται αυτό που θες, γιατί τα θες όλα. Έχεις πλάσει κάτι στο μυαλό σου -προφανώς κάτι εντελώς φανταστικό που ούτε στην δευτέρα παρουσία δεν θα το βρεις- και δεν συμβιβάζεσαι με κάτι λιγότερο. Προτιμάς να ζήσεις το απόλυτο παρά κάτι το μέτριο. Περιμένεις το αμοιβαίο, την τρέλα, τον έρωτα, και όλα αυτά από ένα πρόσωπο που θα σε ελκύσει από την πρώτη στιγμή και δεν θα είναι "άλλος ένας" αλλά κάτι το διαφορετικό. Μπορεί να μην σου αρέσει να είσαι μόνος σου, αλλά είναι καλύτερο από το να είσαι με κάποιον που δεν νιώθεις. Και μέσα σου συνεχίζεις να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις, ώσπου κάποια στιγμή μετά τα απανωτά χαστούκια συμβιβάζεσαι και μαθαίνεις με την μοναξιά σου. Αλλά κάτι σου λείπει, αυτό το κενό μέσα σου παλεύεται, αλλά κάποια στιγμή δεν το αντέχεις. Είναι  η στιγμή που μετά από τις μαλακίες σου, μετά τις αρκετές εφήμερες σχέσεις, τα περιστασιακά σεξ, τα άπειρα ξενύχτια, τα μεθύσια, τις προσπάθειες να κρατήσεις κάτι που δεν ήταν ποτέ, τους ανθρώπους που σε ερωτεύτηκαν και εσύ τους έδιωξες γιατί "δεν ήσουν σε φάση" ή "δεν ήταν αυτό που έψαχνες", η προσπάθεια σου για μια σχέση με κάποιον που απλά δεν ένιωθες και κατέληξε στο να πληγωθεί, όλα αυτά με τα χρόνια "τρώνε" ένα κομμάτι από μέσα σου, και απλά αυτό το κενό θες να το αποβάλεις με κάθε τρόπο, με το οποίο τελικά συμβιβάζεσαι.... Και περιμένεις να έρθει εκείνο που θα σου αλλάξει τον κόσμο σου, που θα αλληλεπιδράσει και ήρθε για να μείνει..... 

"who doesn't long for someone to hold
who knows how to love you without being told,
somebody tell me why i'm on my own 
if there's a soulamate for every one"

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

ΌΜΟΡΦΗ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΣΥΝΗΘΕΙΑ

Όλοι λίγο πολύ έχουμε την ρουτίνα και την δική μας καθημερινότητα. Ξέρουμε το πρόγραμμά μας ήδη από την προηγούμενη βδομάδα και βαδίζουμε βάση αυτού. Τι γίνεται όμως όταν μέσα στη ρουτίνα μας που τόσο καλά φτιάξαμε εισβάλει ο αστάθμητος παράγοντας τύχη, όπου η πουτάνα η ζωή την έβαλε μια μέρα να παίξει μαζί μας έτσι επειδή απλά μπορούσε; Και τότε μια μέρα -η νύχτα- γίνεται αυτό που ονομάζω "μπαμ" και σου αλλάζει τον κόσμο σου και εσύ μένει έκπληκτος λες και έχεις παραλύσει, απλά να κοιτάς και να αναρωτιέσαι "τι έγινε τώρα;;;;;;" και εκεί είναι που χάνεις την μπάλα, αρχίζεις και συμπεριφέρεσαι λες και σου δημιουργήθηκε ξαφνικά κάποιος όγκος στον εγκέφαλο -μακριά από μας- και όχι μόνο δεν ελέγχεις το μυαλό σου αλλά ούτε το σώμα σου! Και είναι στιγμές που λες στον εαυτό σου "Καλά τι (σκατά) σκεφτόμουν και το έκανα αυτο?!?!?!?!?" και όλα όσα σου έχουν ανατρέψει αυτό με το οποίο είχες μάθει να ζεις σε φοβίζουν αλλά παράλληλα σε εξιτάρουν λες και σου έκαναν 3 απανωτές ενέσεις αδρεναλίνης, σου έδωσαν κόκα (όχι κόλα) και είπες να δοκιμάσεις και λίγο lsd! Και ο κόσμος σου πια είναι διαφορετικός, και φυσικά ακόμα και εσύ έχεις αλλάξει, και όλα γύρω σου είναι πιο χαρούμενα και βλέπεις ουράνια τόξα και ροζ ιπταμένους ελέφαντες να σε χαιρετάνε! Βλέπεις όμως τα "μπαμ" όπως και τα πυροτεχνήματα κρατάνε λίγο (για να μην πω δευτερόλεπτα) και όταν κάποια στιγμή τελειώνει - και η πουτάνα η ζωή έχει ξεκολιαστεί να γελάει με την δική σου παραπληγία- τότε είναι που γυρνάς (βίαια) στην τότε γλυκιά σου και τώρα πια καταραμένη συνήθεια σου και πρέπει να συνεχίσεις από εκεί που την είχες αφήσει... AND  THAT'S  THE  UGLY  TRUTH....

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012


Ο χειμώνας μας αποχαιρετά, την θέση του παίρνει το μεταβατικό στάδιο της Άνοιξης για να παραχωρήσει την θέση του στο όμορφο -ας ελπίσουμε- καλοκαίρι. Η διάθεση αλλάζει, η επιθυμία για να ζήσουμε πράγματα μεγαλώνει. Αρχίζουμε με δειλά βήματα να κάνουμε σχέδια και ελπίζουμε τουλάχιστον ένα από αυτά να πραγματοποιηθεί. Τα όνειρα, τα σχέδια και η ελπίδα είναι αυτό που μας θρέφει, μας δίνει ενέργεια. Παντού γύρω μας, σε μικρά πράγματα, παρατηρούμε την προετοιμασία για να καλωσορίσουμε το καλοκαίρι. Από τα φλουό χρώματα στις βιτρίνες των καταστημάτων μέχρι τα ανερχόμενα hits που παίζουν  στα ραδιόφωνα. Για κάποιους ο χειμώνας μπορεί να ήταν γαμάτος για κάποιους άλλους να μην παλευόταν, όπως και να ταν για τον καθέναν, τώρα είναι η εποχή που τα λουλούδια ανθίζουν -Γιατί και η φύση ξέρει τι κάνει! - και μαζί και εμείς. Μαζεύουμε την ενέργειά μας, βάζουμε το χαμόγελό μας - για τις γυναίκες, και το φανταχτερό κραγιόν μας- και απλά ελπίζουμε για κάτι καλύτερο. Πολλοί θα λατρεύουν τον χειμώνα, τους αρέσει το μουντό τοπίο, ο συννεφιασμένος ουρανός, η βροχή και τα γουτσουγουτσάκια (όπως τα λέω εγώ) με το αμόρε κάτω από το πάπλωμα. Εγώ είμαι από τους θαυμαστές του καλοκαιριού, μπορεί να ιδρώνεις, να σκας και χίλιες δυο δικαιολογίες αλλά η διάθεση και μόνο που έχεις, η τρέλα, οι διακοπές, τα παραλιακά μπαράκια, ο ξάστερος ουρανός, η αυγουστιάτικη πανσέληνος, τα μπάνια από το πρωί μέχρι το βράδυ είναι τα πράγματα που σε κάνουν να φορτίσεις μπαταρίες για τον επόμενο χειμώνα! summer is coming, ας το εκμεταλλευτούμε!

". . . .they  say that the world was built for two,
only worth living if somebody is loving you,
baby now you do. . . ."

Κυριακή 22 Απριλίου 2012

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ

Μια μέρα, ύστερα από μία πολύ σκληρή μάχη ο βασιλιάς Αρθούρος πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στον άρχοντα ενός γειτονικού βασιλείου. Ο νικητής βασιλιάς, συγκινήθηκε από τη γενναιότητα και τον ενθουσιασμό του νεαρού Αρθούρου και του υποσχέθηκε να τον αφήσει ελεύθερο αν κατάφερνε να απαντήσει στο παρακάτω πολύ δύσκολο ερώτημα "τι ακριβώς θέλουν οι γυναίκες;". Ο Αρθούρος θα είχε στη διάθεσή του ένα χρόνο για ν' απαντήσει στο δύσκολο ερώτημα κι αν δεν κατάφερνε να βρει ικανοποιητική απάντηση, θα καταδικαζόταν σε θάνατο. 
Ένα τέτοιο πρόβλημα που θα έφερνε σε αμηχανία και τον πιο σοφό άνθρωπο, φάνηκε στο νεαρό βασιλιά δυσεπίλυτο, έχοντας όμως ως εναλλακτική λύση μόνο το θάνατο, δέχτηκε την πρόκληση και επέστρεψε στο βασίλειό του. 
Από τη μέρα εκείνη άρχισε να ρωτάει τους πάντες. Την πριγκίπισσα, τις πόρνες, τους ιερείς, τις δεσποινίδες της αυλής και δε συμμαζεύεται, κανείς όμως δεν του έδωσε ικανοποιητική απάντηση. Αυτό που του συνέστησαν οι περισσότεροι ήταν να απευθυνθεί σε μια γριά μάγισσα που κατοικούσε στην περιοχή, η οποία σίγουρα θα ήξερε τη σωστή απάντηση, αλλά θα την έδινε έναντι πολύ ακριβού ανταλλάγματος καθ'ό,τι ήταν πασίγνωστη για τις υπέρογκες ανταμοιβές που απαιτούσε, όταν ζητούσαν τη γνώμη της. 

Ο χρόνος περνούσε μέχρι που έφτασε η τελευταία μέρα κι ο βασιλιάς Αρθούρος δεν είχε άλλη επιλογή από το να επισκεφτεί τη γριά μάγισσα και να συμβουλευτεί τη γνώμη της. Η γριά δέχτηκε ν' απαντήσει αλλά μόνο με τον όρο να πάρει για άνδρα της το Gawain, τον πιο γενναίο από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης και καλύτερο φίλο του βασιλιά Αρθούρου. Η ιδέα προκάλεσε φρίκη στο βασιλιά. Η γριά είχε μια γαμψή καμπούρα, ήταν απαίσια, είχε μόνο ένα δόντι, βρώμαγε σα βόθρος, συχνά, δε, έκανε κάτι χυδαίους θορύβους. Δεν είχε συναντήσει ποτέ του ένα τόσο απωθητικό ον. Αρνήθηκε να πληρώσει. Δεν μπορούσε να καταδικάσει τον καλύτερο του φίλο να επωμισθεί για λογαριασμό του ένα τόσο δυσβάστακτο φορτίο.
Ο Gawain, πληροφορήθηκε την πρόταση της μάγισσας και ζήτησε ακρόαση από το βασιλιά λέγοντάς του ότι καμία θυσία δεν ήταν γι' αυτόν τόσο μεγάλη προκειμένου να γλυτώσει τη ζωή του Βασιλιά του και της Στρογγυλής Τραπέζης κι ότι ήταν πρόθυμος να δεχτεί τη γριά για γυναίκα του. Έτσι ανακοινώθηκε ο γάμος τους και η γριά απάντησε επιτέλους στο ερώτημα "αυτό που θέλει στην πραγματικότητα μια γυναίκα είναι να είναι αφέντης της ζωής της". Όλοι συμφώνησαν ότι από το στόμα της γριάς μάγισσας βγήκε μια πολύ μεγάλη αλήθεια κι ότι σίγουρα η ζωή του βασιλιά δεν διέτρεχε πλέον κανέναν απολύτως κίνδυνο. Όντως ο γείτονας βασιλιάς χάρισε στον Αρθούρο τη ζωή του και του εγγυήθηκε πλήρη ελευθερία. 

Τι έγινε όμως με τον Gawain και τη γριά μάγισσα;
 

Ο Αρθούρος διακατέχετο από ανάμικτα συναισθήματα ανακούφισης και αγωνίας ενώ ο Gawain συμπεριφερόταν όπως πάντα με ευγένεια και γενναιοφροσύνη. Η μάγισσα αντιθέτως επέδειξε τη χειρότερη συμπεριφορά. Έτρωγε με τα χέρια, ρευόταν, αεριζόταν κι έφερνε τους πάντες σε αμηχανία με τη συμπεριφορά της. Την πρώτη νύχτα του γάμου ο Gawain ετοιμαζόταν να περάσει τη χειρότερη νύχτα της ζωής του, γενναίος όμως καθώς ήταν το πήρε απόφαση και εισήλθε στο συζυγικό δωμάτιο. Τότε διαπίστωσε πως τον περίμενε μια μεγάλη έκπληξη. Μπροστά στα μάτια του, στο συζυγικό κρεββάτι ήταν ξαπλωμένη ημίγυμνη, η ομορφότερη γυναίκα που είχε δει ποτέ του. Ο Gawain έμεινε έκθαμβος. Όταν ξαναβρήκε μετά από λίγα λεπτά τη μιλιά του, ρώτησε τη μάγισσα τι ακριβώς της είχε συμβεί. Η μάγισσα του απάντησε πως ήταν πολύ γλυκός κι ευγενικός μαζί της, όταν είχε την απωθητική της μορφή και γι'αυτό θέλησε να του δείξει και την άλλη της μορφή, την όμορφη, κι ότι τη μέρα θα είχε τη μία και τη ν'υχτα την άλλη. Τον ρώτησε, λοιπόν, ποια από τις δύο μορφές επιθυμούσε να έχει τη μέρα και ποια τη νύχτα. Τι οδυνηρό δίλημμα! Ο Gawain μπήκε σε σκέψεις. Τι να 'ταν καλύτερο; "Να 'χει στο πλευρό του μια πανέμορφη γυναίκα τη μέρα, τότε που τον βλέπουν οι φίλοι του κι όλος ο κόσμος και μια κακάσχημη και απωθητική μπαμπόγρια τη νύχτα" ή "να 'χει μια μπαμπόγρια τη μέρα και τη νύχτα να χαίρεται τη συντροφιά μιας τόσο πανέμορφης και γοητευτικής νεάνιδος"; Εσείς τι θα διαλέγατε; Η τελική επιλογή του Gawain απέχει μόλις ελάχιστες σειρές αλλά μην απαντήσετε αν δεν επιλέξετε τη δική σας απάντηση.
Ο Gawain είπε στη μάγισσα ότι θα την άφηνε αυτή να επιλέξει για τον εαυτό της. Μόλις το άκουσε αυτό, η μάγισσα του χαμογέλασε και του ανακοίνωσε ότι θα ήταν όμορφη όλη τη μέρα κι όλη τη νύχτα επειδή τη σεβάστηκε και την άφησε να είναι αφέντης του εαυτού της. 

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. 

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Δεν έχει σημασία αν η γυναίκα σου είναι όμορφη ή άσχημη, αν είναι έξυπνη ή χαζή αφού.... 

κατά βάθος είναι πάντα μια μάγισσα!

Σάββατο 21 Απριλίου 2012

DR JEKYLL VS MR HIDE

Δεν ξέρω αν είναι μόνο δικό μου χαρακτηριστικό ή αν έχουν νιώσει και άλλοι ότι έχουν 2 προσωπικότητες (Μάλλον εγώ είμαι σχιζοφρενής αν δεν το χει νιώσει κανένας άλλος-και προσεχώς θα πρωταγωνιστήσω στο the shining2). Λες και παλεύει μέσα σου το καλό με το κακό.Λες και 2 άνθρωποι έχουν κάνει κατάληψη σ'ένα σώμα. Υπάρχουν στιγμές που θες να κάνεις ότι τρέλα σου κατέβει στο κεφάλι και άλλες που θες απλά να χαλαρώσεις. Τη μια είσαι ένα αγγελούδι και την άλλη μετατρέπεσαι στον lucifer χωρίς καν να το καταλάβεις -θα μου πεις αγγελούδι ήταν και αυτός και με το δίκιο σου- αλλά αυτή η τραμπάλα μέσα σου σε κουράζει.Ξέρεις ποιο είναι το σωστό όμως η γλύκα του απαγορευμένου, του "κακού" είναι άλλο πράγμα. "When i'm good i'm very good,but when i'm bad i'm better" λένε και όχι άδικα και για να μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ την έννοια του κακού ανθρώπου που θα βλάψει, αλλά την μεταφορική. Άλλωστε η καθημερινότητας μας το επιβεβαιώνει.  Αν ποτέ είχες ένα "κακό παιδί" μέσα σου είναι δύσκολο να το αποβάλεις, γιατί έχεις δει τι κερδίζεις με αυτό και σου αρέσει, σου αρέσει η επιβεβαίωση, σου αρέσει αυτή η αποφασιστικότητα, σου αρέσει να "μετράς" είναι το δηλητήριο που τρέφει το μέσα σου και σε κάνει δυνατό αλλά απ την άλλη είναι ωραία και η ηρεμία που και που, είναι ωραία να είσαι κάπου, είναι ωραία η σιγουριά. Και τότε είναι που από τον ήρεμο και λογικό άνθρωπο μετατρέπεσαι σε εκείνον που ξέρει να τραβάει τα βλέμματα, που έχει την "πουτανιά" μέσα του και μπορεί να την χειριστεί αναλόγως προς όφελος του,είτε για μια βραδιά είτε για παραπάνω.Και το απολαμβάνεις.Και τόσο πιο πολύ παρασύρεσαι στην σκοτεινή πλευρά σου....Μέχρι να αναλογιστείς ότι είναι ωραίο το party-animal αλλά και η ζεστασιά του σπιτιού έχει άλλη γλύκα. Και δεν ξέρεις τι να επιλέξεις, και όταν επιλέγεις το ένα σου λείπει το άλλο και αντιστρόφως.Το περίεργο δεν είναι να είσαι "κακό παιδί" ή "καλό παιδι", το περίεργο είναι να είσαι και τα 2 απλά να μην ξέρεις ακόμα την αναλογία.Και την μια να είσαι το ένα και την άλλη το άλλο. Μια λύση θα ήταν ο συνδυασμός αλλά πρέπει να βρεις τα μέσα για να τον πετύχεις...Και εκεί είναι που συνεχίζεται η (εσωτερική) αναζήτηση...

ΤΟ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ

Ποτέ δεν ήμουν από τα άτομα που ασχολούνταν φανατικά με την τεχνολογία.Για του λόγου το αληθές ποτέ δεν νομίζω να μάθω να την χρησιμοποιώ εξειδικευμένα.Εντούτοις σκέφτηκα "Γιατί όχι" Ένα blog μέσα από στο οποίο θα διοχετεύω σκέψεις και εμπειρίες,που λίγο πολύ όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας έχουμε ζήσει, Από αποτυχίες, χαρές, ανεκπλήρωτους έρωτες ή άλλους που μας πλήγωσαν, φιλίες που δεν κράτησαν και άλλες που ξέρεις ότι θα ναι για πάντα εκεί. "σχίζες" -όπως τις ονομάζω εγώ- που φάγαμε ένα βράδυ, ξενύχτια είτε σε μια αμμουδιά με την μπύρα αγκαλιά που λέει και το άσμα είτε στριμωγμένοι σ ένα club της Αθήνας. Σκέψεις κρυφές που δεν τολμάμε να τις πούμε πουθενά και άλλα πολλά που μας μαθαίνουν, γιατί όλοι μας έχουμε εμπειρίες,στιγμές,συναισθήματα που είναι κοινά ή παρόμοια.....