ΊΝΤΡΙΓΚΑ: Το ναρκωτικό της ζωής μου
Πλησιάζουν Χριστούγεννα! Όλοι λίγο πολύ τέτοια εποχή γυρνάμε πίσω στο βιβλίο των αναμνήσεων μας και ρίχνουμε στα κρυφά μια ματιά το τι κάναμε πέρυσι, πρόπερσι κλπ. τέτοια εποχή, και είτε αναπολούμε, είτε γελάμε. Θεωρώ ότι οι μέρες των Χριστουγέννων είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου μετά το καλοκαίρι! Η πόλη είναι "ντυμένη" στα γιορτινά της, τα μαγαζιά "βάζουν" τα καλά τους και μας περιμένουν να κάνουμε shopping therapy, οι ερωτευμένοι ερωτεύονται ακόμα περισσότερο ακούγοντας γιορτινά τραγούδια και οι τρελοί τρελαίνονται ακόμα περισσότερο! Εγώ.... Εγώ μόνιμα ερωτευμένη με αυτή την εποχή δεν ξέρω για έναν ακόμα χρόνο που βρίσκομαι και που πατάω! Η ζωή μου έχει τόσα σκαμπανεβάσματα που μπορώ να το συγκρίνω με καρδιογράφημα εξουθενωμένου από το τρέξιμο αρχάριου αθλητή! Και όμως όσο και να γκρινιάζω ώρες ώρες για μένα αυτό είναι το αλατοπίπερο της ζωής μου! Ηρεμώ και μόλις βαρεθώ αρχίζει και πάλι το μπέρδεμα. Είναι στιγμές βέβαια που μου λείπει και η ηρεμία. Αυτή που είχα φέτος το καλοκαίρι και ίσως θα μπορούσα να την προσωποποιήσω μέσα από το άτομο που μου την προσέφερε.... Ίσως βαθιά μέσα μου θα ήθελα να την είχα ακόμα... Ή να είχα αυτόν ακόμα. Αλλά όλα σ' αυτή τη ζωή είναι επιλογές μας. Και εγώ την δική μου την έκανα. Επέλεξα το μπέρδεμα και το τίποτα από το "κάτι". Και πάλι στο πουθενά συνεχίζω και αποχαιρετώ το 2012 σε ένα μήνα (και κάτι) όπως ακριβώς το κάνω εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Και απορώ με εμένα, πότε θα βάλω μυαλό. Ή τελοσπαντων πότε θα μάθω να συμβιβάζομαι. Κάποια στιγμή θα το κάνω, όπως όλοι άλλωστε. Μέχρι τότε, υψώνω άμυνες και περνάω όσο καλύτερα μπορώ γιατί απλά πλησιάζουν ΧΙΤΟΥΓΕΝΝΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
