Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Η ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ

Και όμως έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου που εκεί που τα έχεις όλα ρυθμισμένα και πάνε όλα ρολόι και εσύ είσαι μια χαρά, έρχεται η μοίρα, η ζωή, πες το όπως θες, που επειδή έχει βαρεθεί και θέλει και αυτή να "παίξει" , βρίσκει εσένα και λέει να σε ταράξει λίγο, να σε αναποδογυρίσει και να σου κάνει την ζωή λίγο ανάκατα, έτσι επειδή  μπορεί! Και εσύ λες "Γιατί μωρή τώρα ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ?!?!??!?!?!??! μια χαρά δεν ήμουν?!?!?!?!Γιατί ήρθε τώρα αυτό και μου τάραξε τα ήσυχα νερά μου?!?!?! Το ήθελα?!?!?!?!? Εγώ ξεχασμένο το είχα. Δηλαδή είχε πιάσει τόση σκόνη που ούτε καν φαινόταν πια." Και αρχίζεις να μονολογείς σαν τον σχιζοφρενή από το σπίτι μέχρι την δουλειά και πάλι πίσω και το φέρνεις επανειλημμένα στο μυαλό σου και συνεχίζεις "Μα δεν μπορεί, δεν γίνεται αυτό. Έχει βγει νέο τηλεπαιχνίδι στον ΑNT1 και κάποιος μου κάνει πλάκα. Και ποιος μπορεί να με μισεί τόσο για να μου κάνει μια τόσο κακόγουστη φάρσα?!?!" (πολλοί θα μου πεις-μικρές λεπτομέρειες.) Και βρίσκεσαι σε ένα τόσο μεγάλο αδιέξοδο που δεν ξέρεις τι να επιλέξεις. Και εκεί η ζωή ξεκωλιάζεται να γελάει για άλλη μια φορά μαζί σου ενώ το δικό σου κεφάλι έχει γίνει πολτοποιημένος κιμάς! Και εκεί εμφανίζεται πάνω από τους ώμους σου το καλό και το κακό αγγελάκι και ακούς : "Έλα δεν θέλει και πολλή σκέψη, την λύση την ξέρεις πατάς το ωραιότατο delete και συνεχίζεις όμορφα και ήρεμα όπως ήσουν." Έρχεται όμως και ο αντίλογος και σου λέει από την δική του μεριά : " Σκέψου το. Αν αυτή είναι η ευκαιρία που περίμενες να το ζήσεις και απλά άργησε ρε παιδί μου 1,5 χρόνο. Ίσως να είναι τώρα πια η ώρα του να γίνει. " Και εκεί αποτρελαίνεσαι. Και τώρα φαντάσου ότι βρίσκεσαι και πάλι σε αυτό το γνωστό σταυροδρόμι. Μέχρι τώρα έκανες μια όμορφη και ήρεμη διαδρομή. Είδες μαγευτικά τοπία σε ένα απίστευτο ταξίδι αναψυχής. Ο δρόμος σου όμως σε φέρνει και πάλι στην επιλογή. Τι θα κάνεις ; Τι θα διαλέξεις ; Που είσαι πια διατεθειμένος να πας ; Τι θες ; Και τελικά ίσως να ναι η πρώτη φορά που κάθεσαι άπραγος και περιμένεις. Περιμένεις να δεις το ουρανοκατέβατο σημάδι που θα σου δείξει τον δρόμο. Δεν τρέχεις πια για να σκοντάψεις. Αργά και σταθερά βήματα για να επιλέξεις το σωστό για σένα. Κάνεις στην άκρη τα θέλω σου και για πρώτη φορά βλέπεις καθαρά και λογικά