Δευτέρα 15 Απριλίου 2013

AN

Και μπαίνεις στο τριπάκι να δεις μια εναλλακτική πραγματικότητα. Τι θα γινόταν αν εκείνο το βράδυ είχες κάνει μια διαφορετική επιλογή; Επηρεασμένη από την ταινία του Παπακαλιάτη όντως αναρωτήθηκα, αν ένα βράδυ επέλεγες να μην βγεις για ποτό, ή το ανάποδο. Εκεί που καθόσουν ήσυχα και ωραία απλά αποφάσιζες να βγεις. Διαλέγεις 2 διαφορετικά πράγματα που σε πάνε αλλού. Ακόμα και στο πιο απλό. Εσύ τα έχεις όλα προγραμματισμένα στο κεφάλι σου ( ή έστω στο περίπου) και ξαφνικά τα πάντα μπορεί να αλλάξουν σ' ένα δευτερόλεπτο και να σε πάνε σ' έναν άλλο δρόμο που καν δεν είχες υπολογίσει. Και λες "what the fuck?!?!?!?"  αλλά βλέπεις αυτά είναι τα ωραία. Καμιά φορά μπορεί να σου βγει σε καλό και αν δεν σου βγει τότε δεν είναι το τέλος. Μπερδεμένα λίγο ε? Ναι, αλλά και η ζωή μας είναι αρκετά περίπλοκη. Όποτε η αιώνια άλυτη απορία : "Τι θα γινόταν ΑΝ εκείνο το βράδυ επέλεγα τον άλλο δρόμο; "

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΑ;

Κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος. Αυτό είναι που μας κάνει μοναδικό. Ποιο είναι όμως το άλλο μας μισό; Ποια λόγια από αυτά που έχουμε ακούσει είναι αληθινά και γίνονται πράξεις; Και αν τα έχεις ξεχάσει; Και αν ο καιρός που έχεις να νιώσεις ένα αληθινό χάδι είναι τόσος πολύς που σχεδόν έχεις ξεχάσει πως είναι; Αν έχεις ξεχάσει πως είναι να έχεις αυτό που θες και πλέον αρνήσε να δεχτείς και να πιστέψεις; Κάποτε ήθελες να ζήσεις, ήθελες εμπειρίες, ήθελες να είσαι για σένα, το κενό να κυβερνάει το είναι σου, αλλά πλέον χωρίς να το καταλάβεις με το πέρασμα των χρόνων έχεις κουραστεί τόσο από τα ξενύχτια, τις δανεικές αγκαλιές, τα ποτά και τελικά να μένεις με το τίποτα και πάλι από την αρχή. Έχεις βαρεθεί να παίζεις, να ξαναρχίζεις πάλι από την αρχή και το σενάριο να 'ναι πάντα το ίδιο με άλλους συμπρωταγωνιστές. Τα 'χεις ξαναδεί όλα με πατημένο το repeat που τα 'χεις βαρεθεί όλα. Δεν θες πλέον να ξαναδείς το ίδιο έργο. Θες επιτέλους να πρωταγωνιστήσεις στο δικό σου παραμύθι, μ' έναν συμπρωταγωνιστή που δεν θα αλλάξει στο επόμενο επεισόδιο. Αλλά αρνήσε πια να ξαναπληγωθείς. Δεν θες, αντιδράς. Δεν ξέρεις πια τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Φοβάσαι τα πάντα. Φοβάσαι πως ότι έχεις είτε είναι ψεύτικο, είτε όνειρο, είτε αύριο θα χει τελειώσει. Δεν θες να ξέρεις πια το τέλος, ή μάλλον καλύτερα δεν θες να υπάρξει τέλος. Έχεις την ανάγκη να δώσεις όσα μάζευες τόσα χρόνια απλόχερα, αλλά δεν θες πλέον να είσαι το θύμα. Οι σχίζες που τρως είναι δικαιολογημένες αλλά που να τις πεις και ποιος να σε καταλάβει. Διψάς για έναν αμοιβαίο έρωτα, εξωπραγματικό. Χωρίς ψέμματα, χωρίς προσπάθειες, κάτι αληθινό, αγνό, όμορφο και με διάρκεια..... Θες την αδερφή ψυχή σου, και δεν συμβιβάζεσαι με τίποτα λιγότερο πέρα από αυτό.....

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Once upon a time....

Μια φορά και έναν καιρό σε μια μακρινή χώρα ζούσε μια όμορφη πριγκίπισσα, η Μύριαμ. Ένα πρωινό και καθώς ακολουθούσε τον γνωστό δρόμο για τον γυρισμό στο κάστρο της συναντάει μια γριά κουρασμένη και ταλαιπωρημένη να κάθεται κάτω από μια μεγάλη βελανιδιά. Βλέποντάς την σταματά να δει αν είναι εντάξει. Αφού της έδωσε λίγο νερό προσφέρθηκε να την πάει σπίτι της. Η γριά αφού την ευχαρίστησε, της είπε ότι αυτή θα της δείξει τον δρόμο και μετά θα της εξηγούσε πως να γυρίσει πίσω. Ο δρόμος που διάλεξε  ήταν τόσο όμορφος. Στη διαδρομή και ύστερα από αρκετή ώρα, μπροστά της άρχισε να ξεδιπλώνεται μια πανδεσια της φύσης. Όμορφοι ήχοι, πελώρια δέντρα, σπάνια ζώα, πράγματα τα οποία αντίκριζε για πρώτη φορά στη ζωή της. Μαγεμένη η νεαρή πριγκίπισσα και απολαμβάνοντας την διαδρομή δεν ήθελε να φύγει από εκείνο το μέρος. Έτσι ζητάει από την γριά να κάνουν μια στάση για να δει, ν' αγγίξει και να εξερευνήσει εκείνο το μέρος. Η γριά χαμογελώντας της απάντησε καταφατικά. Έτσι η Μύριαμ κατέβηκε από το άλογό της και άρχισε να εξερευνεί το μαγεμένο δάσος. Πόσο όμορφα ήταν εκεί! Ήταν ένα τόσο ξεχωριστό μέρος, η πριγκίπισσα άρχισε να παρασύρεται, να χάνεται ανάμεσα στην ασυνήθιστη ομορφιά και σε αυτά που για πρώτη φορά ερχόταν σε επαφή. Η ώρα περνούσε και άρχισε να βραδιάζει ενώ είχε γίνει πλέον ένα με το μέρος. Τότε την γριά την περιλούζει ένα φως και μεταμορφώνεται σε μια πανέμορφη γυναίκα. Η Μύριαμ ξαφνιασμένη την ρωτά τι συνέβη, ενώ η γυναίκα  της λέει " Επέλεξες να με βοηθήσεις και εγώ για να στο ανταποδώσω σου έδωσα αυτό που λαχταρούσες πιο πολύ, κάτι το μοναδικό, κάτι έξω από τα πραγματικά, κάτι διαφορετικό. Αλλά πρέπει να ξέρεις όλα αυτά είναι απλώς μάγια. Εσύ διαλέγεις αν θα μείνεις εδώ μέχρι να λυθούν ή θα  φύγεις τώρα πριν χαθείς εδώ μέσα και όταν τελειώσει θα πονέσεις πολύ " . Η πριγκίπισσα την ρώτησε πόσο χρόνο έχει να αποφασίσει. Η διορία που είχε ήταν μέχρι το επόμενο πρωί. Τι θα επιλέξει η νεαρή κοπέλα ; Ένα όραμα που μετράει αντίστροφα μέχρι να ξεθωριάσει ή την πραγματικότητα που μέχρι τώρα ζούσε ; Θα συνεχίσει να ζει το δικό της όνειρο για όσο κρατήσει και θα πληγωθεί ή θα γυρίσει εκεί που είναι η ζωή της ;