Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Η ζωή έχει άπειρες όψεις και πολλά μονοπάτια και φυσικά εσύ επιλέγεις ποιο θα ακολουθήσεις. Σαν ατίθασο και πειραγμένο -στον εγκέφαλο- παιδί έχω την φιλοσοφία πιάσε την ζωή απ'τα μαλλιά και ξεμάλλιασε την! Κάποιοι μπορεί να το κατακρίνουν, κάποιοι μπορεί να αδιαφορήσουν και άλλοι απλά να πουν "κάνε ότι γουστάρεις", και εγώ φυσικά ακολουθώ το τελευταίο. Το να κάνεις ότι σου κατέβει στον εγκέφαλο έχει θετικά και αρνητικά. Μπορεί να φας το κεφάλι σου, μπορεί να το μετανιώσεις, μπορεί να σου βγει σε κακό ΌΜΩΣ το έκανες, πρόσθεσες μια νέα εμπειρία στο ημερολόγιο σου (καλή ή κακή), είδες το κάτι παραπάνω και φυσικά στο χέρι σου είναι αν θα το ξανακάνεις ή θα το απορρίψεις για πάντα. Είναι ωραία μια ήρεμη και συμβατική ζωή αλλά είναι ακόμα πιο γλυκιά η αναζήτηση, τα νέα πράγματα, το διαφορετικό, αυτό που θα σου ανεβάσει την αδρεναλίνη -έστω και παροδικά. Μετά βέβαια θα κουραστείς για λίγο, θα ηρεμήσεις και να σου πάλι από την αρχή. Βλέπεις αν έχεις μάθει να ζεις με αυτόν τον τρόπο σου γίνεται πλέον εθισμός και το θες συνέχεια, θες συνέχεια να έχεις στον οργανισμό σου αυτό το αίσθημα του ενθουσιασμού, της ανυπομονησίας, της υπερέντασης και της τρέλας σε ότι και να κάνεις στη ζωή σου, από τα γκομενικά μέχρι τα επαγγελματικά! Η μ@λακι@ όμως στην όλη υπόθεση ότι για να τα χεις όλα αυτά συνέχεια πρέπει να ζεις "εφήμερα" κάτι που από ένα σημείο κ μετά κουράζει. Και εκεί είναι που βρίσκεσαι σ'ένα σταυροδρόμι και πρέπει να αποφασίσει ποιον δρόμο θα πάρεις. Μπορεί να σου αρέσουν και οι 2 το ίδιο αλλά δεν μπορείς να ανοίξεις έναν καινούριο κάπου στην μέση για να τους έχεις και τους 2. Και τότε είναι που στέκεσαι στην μέση και είσαι σχεδόν σίγουρος ότι πιο πιθανό είναι να βρουν τα κόκαλά σου στην ίδια ακριβώς θέση έναν αιώνα μετά χωρίς να μπορείς να αποφασίσεις παρά να κάνεις το επόμενο βήμα που ξέρεις ότι δεν θα μπορείς να γυρίσεις πίσω....

"Ο έρωτας είναι παροδικός και μόνιμος, 
μπορεί να κρατάει λίγο αλλά μπορεί να είσαι 
ερωτευμένος όλη σου τη ζωή, 
με διαφορετικούς ανθρώπους"

Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Η ΑΛΛΑΓΗ

 Η εποχές αλλάζουν, τα χρόνια περνάνε, ο κόσμος και οι καταστάσεις γύρω μας μεταβάλλονται. Λένε πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Εν μέρει ίσως αυτή η άποψη να γίνεται δεκτή, πάντα όμως υπάρχουν δύο όψεις. Όντως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν κάποια χαρακτηριστικά τα οποία -κατά την άποψη μου- έχουν εκ γενετής όπως το πείσμα, ο εγωισμός, η τεμπελιά κλπ. Όμως πιστεύω ακράδαντα ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του την εξέλιξη και μπορεί να γίνει καλύτερος αν ο ίδιος το θελήσει. Όχι για κανέναν άλλο παρά μόνο για τον ίδιο του τον εαυτό. Οι καταστάσεις που ζούμε, οι εμπειρίες μας, τα "χαστούκια" που μας δίνει η ζωή, μας κάνει να αναθεωρούμε πολλά πράγματα και να βλέπουμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Αυτό γίνεται με τον χρόνο. Ο χρόνος είναι που όχι μόνο μας γερνάει, αλλά μας ωριμάζει. Η ζωή είναι ένα ταξίδι, για άλλους με κρουαζιερόπλοιο και για άλλους με μια ψαρόβαρκα, το θέμα είναι τι θα αποκομίσεις και τι θα σου μείνει τελικά. Υπάρχουν άνθρωποι συμβατικοί, που προτιμάνε να βγαίνουν στα ανοιχτά μόνο όταν είναι σίγουροι ότι θα υπάρχει άπνοια, υπάρχουν και άλλοι -τα ανήσυχα πνεύματα- που γουστάρουν τις φουρτούνες γιατί έτσι νιώθουν την ζωή τους γεμάτη. Οι τελευταίοι βέβαια μπορούν να πνιγούν σε κάθε τους ταξίδι, αλλά αυτή η αδρεναλίνη είναι που τους δίνει φτερά. Μαζεύουν εμπειρίες και κάθε μέρα έχουν να διηγούνται από μια διαφορετική ιστορία. Και αυτό είναι το ωραίο γιατί στο τέλος της ημέρας θα ξαπλώσεις και θα πεις "το έζησα και αυτό"  ασχέτως από το αν ήταν καλό ή κακό. Το είδες και επιλέγεις αν σου αρέσει και θα το ξανακάνεις ή θα το απορρίψεις. Όλα μας μαθαίνουν και τα λάθη μας ακόμα περισσότερο. Και έρχεται μια μέρα που ξυπνάς και νιώθεις διαφορετικός. Η ωριμότητα βρήκε ανοιχτή την πόρτα και μπήκε απροσκάλεστη χωρίς να σε ρωτήσει αν είσαι έτοιμος ή όχι. Και τότε αρχίζει ένα άλλο ταξίδι. Της παρατηρητικότητας θα έλεγα. Μπορεί να ζεις ίδιες καταστάσεις με του παρελθόντος αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο πιάνεις τον εαυτό σου να αντιδράει διαφορετικά και όχι επειδή κάποια "πρέπει" σε ανάγκασαν να το κάνεις, απλά τα θέλω σου άλλαξαν και αυτά. Τότε είναι που αρχίζεις να αλλάζεις το ταξίδι σου. Να πιάνεις και την πιο μικρή λεπτομέρεια και να την εξετάζεις, να γελάς με παλιές σου αντιδράσεις και να χαίρεσαι που επιτέλους η πορεία σου αλλάζει. Αλλά πάνω απ' όλα μην ξεχάσεις ποτέ ότι ακόμα και στην ωριμότητα που εγκαταστάθηκε σαν καλύτερο σύντροφο έχεις το παιδί που κρύβεις μέσα σου.... Αυτό είναι η ζωντάνια, η χαρά ο αυθορμητισμός, η αγνότητα και η αφέλεια που όλοι χρειαζόμαστε για να μπορούμε να συνεχίσουμε!

Τρίτη 8 Μαΐου 2012

TITANIUM

 Είναι στιγμές που δεν αντέχεις τον εαυτό σου, είναι άλλες που τον αγαπάς όσο δεν πάει. Είναι φάσεις που πιο κάτω δεν θα μπορούσες να φτάσεις και είναι και περίοδοι που το τοίχος που είχε φαινομενικά γκρεμιστεί ξαναχτίστηκε ακόμα πιο γερό χωρίς να το καταλάβεις! Και τότε είναι που περπατάς ανέμελος στο δρόμο με τέρμα το αγαπημένο σου κομμάτι στο repeat και ξέρεις ότι τίποτα δεν σε γκρεμίζει, τίποτα δεν μπορεί να σε επηρεάσει, είσαι για σένα και τους αγαπημένους σου ανθρώπους, που ξέρεις καλά ποιοι είναι. Το κενό που είχες μέσα σου επέστρεψε για τα καλά, το συναισθήματα που είχες κλειδώθηκαν και πάλι πίσω στο μπαούλο, στο κρυφό -σκοτεινό- δωμάτιο που ξέρεις μόνο εσύ και το κλειδί το' χεις καταχωνιάσει σ'ένα μέρος που πρέπει να ξεχάσεις μέχρι και εσύ! Όχι δεν έχεις όρεξη να παίξεις τον χαμένο θησαυρό, βασικά δεν έχεις όρεξη για κανένα από αυτά τα παιχνίδια. Βρίσκεσαι στην δική σου ηρεμία και το απολαμβάνεις, δεν θες να σε κουνήσει κανένας γιατί απλά έχεις βολευτεί. Και κάνεις όνειρα και βλέπεις την ζωή πιο ωραία γιατί ξέρεις ότι έχεις να ζήσεις τόσα πολλά ακόμα που σε περιμένουν στην γωνία. Είναι η περίοδος που απλά φορτίζεις τις μπαταρίες σου, για να τις εξαντλήσεις όταν θα πρέπει. Επιτέλους χαμογελάς, όχι επειδή σε βοήθησε κάποιος, χαμογελάς εσωτερικά, γιατί η δύναμη που κρύβεις μέσα σου είναι τόσο μεγάλη και ξαναβγήκε στη επιφάνεια! Και σιγοτραγουδας: 
"You shoot me down but I won't fall,
I'm TITANIUM!

Η ΠΟΥΤ@Ν@ Η ΖΩΗ

Ποτέ δεν θα καταλάβω τα παιχνίδια που μας παίζει. Δεν είμαι μοιρολάτρης αλλά πιστεύω σε κάποια πράγματα ότι ήταν γραφτό να γίνουν. Ότι και να έκανες εσύ, με κάποιον μαγικό τρόπο η ζωή θα σε πήγαινε εκεί που ήθελε. Από την δουλεία που στην πήρε άλλος ενώ την είχες σίγουρη, μέχρι το τρακάρισμα που η άλλη η τυφλή ήρθε και έπεσε από πίσω σου. Και εκεί είναι που βρίζεις την τύχη σου και λες "Γιατί σε μένα?!?!??!!?" Γιατί πολύ απλά όταν έχουμε κι άλλα είμαστε τόσο πλεονέκτες που θέλουμε περισσότερα. Πότε δεν αρκούμαστε σε αυτά που έχουμε. Είτε μας φαίνονται λίγα, είτε δεν τα θέλουμε και τα πετάμε. Όλοι έχουμε πει "αν είχα αυτό που ήθελα θα ήμουν ευτυχισμένος". Προσωρινά μπορεί, αφού όμως ερχόταν ο κορεσμός θα ήθελες κάτι άλλο γιατί βαρέθηκες. Βέβαια και η φάση να μην σου έρχεται πότε αυτό που θες κουράζει η αλήθεια είναι. Μια φορά ρε παιδί μου, έτσι για να γίνει λίγο η διαφορά! Από την δουλεία που ονειρεύεσαι μέχρι το πρόσωπο που σου έκανε την διαφορά! Αυτό γίνεται βέβαια δυσκολότερο αν είσαι άνθρωπος που σε κυβερνάνε τα θέλω σου. Γιατί συνέχεια θες κάτι, και όταν αυτό δεν έρχεται -που σχεδόν πότε δεν συμβαίνει- τότε απογοητεύεσαι, κουράζεσαι, αλλά συνεχίζεις μέχρι να βαρεθείς και απλά να αλλάξεις τα θέλω σου! Κάπως έτσι λειτουργούμε και στις σχέσεις μας. Γιατί όταν θες κάτι δεν σε θέλει αυτό; Και γιατί όταν δεν θες εσύ σε θέλει αυτό; Παράξενη που είναι η ζωή, τα παιχνίδια της και οι άνθρωποι ακόμα περισσότερο! Υπάρχουν άνθρωποι με μακροχρόνιες σταθερές και ήρεμες -όσο μπορούν να είναι- σχέσεις, άλλοι που δεν αποχωρίζονται το club των εργένηδων και γουστάρουν, άλλοι που αναζητούν απεγνωσμένα μια σχέση, άλλοι που θέλουν τα πάντα, και άλλοι στην κοσμάρα τους. Όλοι όμως έχουν βρεθεί στην φάση "Μα θέλω τον Γιάννη, που γουστάρει την Μαρία, που πήγε με τον Πέτρο, που είχε σχέση με την Εύα, που τον χώρισε για να τα φτιάξει με τον Γιώργο" και πάει λέγοντας. Το θέμα είναι να πεις "Μα γουστάρω τον Κώστα και με γουστάρει και αυτός". ΆΛΛΑ όχι γιατί να στο χαρίσει τόσο εύκολα αυτό που θες η ζωή, αφού της αρέσουν τα παιχνίδια, γιατί να μην σε βασανίσει λίγο, έτσι ρε παιδί μου για να ευθυμήσουμε! 
  Την ζωή την φαντάζομαι μια ξεδοντιάρα γρια με μεγάλη μύτη, κρεατοελιά (σαν και αυτές τις μάγισσες στα παιδικά που βλέπαμε όταν ήμασταν μικρά και δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε το βράδυ) , η οποία έχει ένα μεγάλο καζάνι που το ανακατεύει και εκεί μέσα βλέπει τον κάθε έναν από μας. Όταν βαριέται ρίχνει λίγο από το μαγικό της ζωμό , μας κάνει άνω κάτω και με το σατανικό γέλιο της απολαμβάνει την δική μας περιπέτεια! Βέβαια σαν οπτιμίστρια θα πω ότι και αυτό έχει την πλάκα του, γιατί τι νόημα θα είχε μια επίπεδη ζωή;  Σκέψου ακόμα και το καρδιογράφημα έχει σκαμπανεβάσματα, αλλιώς θα θεωρούμασταν νεκροί! Πότε λοιπόν δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει αύριο και με τι ορέξεις έχει ξυπνήσει η ζωή. Οπότε......
 dream deep, like you'll live forever,
 live as you might end today....  

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΚΑΤΑΡΑΣΤΗΚΕ

Όλοι μας έχουμε πέσει σε μαλάκες ή καριόλες  στη ζωή μας. Οι γκόμενες λένε "έχω τον μαλακομαγνήτη" και οι άντρες "όλες καριόλες είναι" . Είναι κάτι που ακούω και βγάζω σπυράκια, δεν το δέχομαι απλά! Ρε φίλε, όλοι μας ήμασταν για κάποιους καριόλες/ μαλάκες, θες γιατί ήταν περίοδος ξεσπάσματος, θες γιατί θέλαμε να περάσουμε την ώρα μας και είπαμε να παίξουμε, θες επειδή το κάναμε κατά λάθος, όλοι μας, έστω μια φορά στη ζωή μας, έχουμε βάλει αυτή την ταμπέλα. Και όλοι μας έχουμε πέσει σε τέτοια άτομα. Το θέμα είναι ότι βρίζουμε τον τυπά/ τύπισσα που μας φέρθηκε σκατά, ενώ εμείς οι ίδιοι πέσαμε μέσα στη λούμπα, αφού ξέραμε από την αρχή την κατάληξη! Και φυσικά επειδή σκεφτόμαστε μονόπλευρα. Γιατί γούσταρες και έπεσες. Και αυτού του είδους οι άνθρωποι έχουν καρδία, και αυτοί έχουν νιώσει για κάποιον που απλά τους πλήγωσε. Και απλά έτυχε να είσαι εσύ αυτός που θα ανταποδώσουν ( γιατί, γαμώτη, ΠΟΤΕ δεν μπορούμε να ανταποδώσουμε σε αυτόν που θέλουμε πραγματικά) . Δυστυχώς δεν ένιωσε για σένα και αυτή είναι μαλακία, το δέχομαι, αλλά move οn, η ζωή δεν σταματάει επειδή κάποιος πλήγωσε - περισσότερο- τον εγωισμό σου παρά τα πραγματικά σου αισθήματα, και δεν αναφέρομαι σε μακροχρόνιες σχέσεις, εκεί παίζουν άλλα πράγματα και καταστάσεις. Ναι ξέρω, εσύ θα θελες, αλλά αυτός/η προφανώς όχι. So what? ο πρώτος ή ο τελευταίος μαλάκας/καριόλα είναι που γνώρισες; Μάλιστα αυτές οι εμπειρίες είναι που μας βοηθάνε να ξεχωρίζουμε  από χιλιόμετρα τέτοια τυπάκια και εκεί ή την κάνουμε με ελαφρά και αφήνουμε την σκόνη μας πριν προλάβει να γυρίσει το κεφάλι, ή την ξαναπατάμε επειδή εμείς είμαστε ηλίθιοι! Δεν πρέπει να βάζουμε όλους τους ανθρώπους στο ίδιο τσουβάλι επειδή βρεθήκαμε σε 2,3 άσχημες καταστάσεις. Εκεί έξω είναι κάποιος (μαλάκας/καριόλα για κάποιον άλλο) άνθρωπος που για σένα μπορεί να ναι ο τέλειος. Γιατί τελικά όλα είναι θέμα timing....


ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΙΑΣΤΟ
Τα γούστα το κάθε ανθρώπου είναι διαφορετικά. " Τα μάτια βλέπουν" μου είχαν πει, και είναι μεγάλη αλήθεια. Αυτό που μας ελκύει είναι πάντα η πρώτη εικόνα - και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο είναι απλά μεγάλος ψεύτης!- , αυτό που βλέπουμε μπροστά μας είναι που κάνει τον αμφιβληστροειδή του ματιού μας να μεγαλώσει και να μείνουμε σκαλωμένοι για μερικά δευτερόλεπτα, προσπαθώντας να σκανάρουμε γρήγορα το πρόσωπο απέναντί μας. Και τότε η εσωτερική φωνή μας λέει ψιθυριστά "  χμ, not bad" . Το πακέτο θα ολοκληρωθεί όταν η συζήτηση αρχίσει. Την στιγμή που θα αρχίσει να μιλάει και δεν θα βγάλει "μαργαριτάρια" (όλοι έχουμε ζήσει τέτοια σκηνικά) . Από την στιγμή που βρούμε κοινό σημείο επαφής, ή και ακόμα όταν γνωρίσουμε κάτι το διαφορετικό από τα μέχρι τώρα δεδομένα μας. Και εκεί είναι που λες "εδώ είμαστε" . Τον άλλον βέβαια δεν τον ρώτησες. Γιατί εσύ μπορεί να βρήκες κάτι που σε ελκύει πάνω από το κανονικό, ισχύει όμως το ίδιο και για τον άλλο; Γιατί αν δεν ισχύει την πάτησες! Και το ερώτημα είναι γιατί αυτό να μην είναι αμοιβαίο; Οι παράγοντες είναι πολλοί. Τα στάνταρ που έχει ο άλλος, τα χαρακτηριστικά που τον τραβάνε, μικρές λεπτομέρειες που εσένα μπορεί να μην είχε πάει καν το μυαλό σου κάνουν το "θήραμα" που ελπίζεις να τσιμπήσεις να μην πέσει στα δίχτυα σου. Και συνήθως όταν συμβαίνει αυτό πάντα -από την φύση μας- πεισμώνουμε και το παλεύουμε ενώ το παιχνίδι μπορεί να χει χαθεί από την αρχή. Επίσης λένε πως "ποτέ δεν μπορούμε να έχουμε αυτό που θέλουμε" και συμπληρώνω πως και αν το αποκτήσεις ή θα το απομυθοποιήσεις ή ήσουν τόσο κωλόφαρδος που απλά σου έκατσε! Βέβαια αν αυτό σου συμβαίνει 9 στις 10 φορές που βγαίνεις ραντεβού μάλλον κάτι φταίει με σένα. Ή τα στάνταρ σου είναι πολύ υψηλά ή απλά αυτά δεν είναι για σένα όποτε πρέπει να αλλάξεις διαδρομή γιατί μια ζωή θα κυνηγάς κάτι το οποίο δεν θέλει να πιαστεί. Να ξέρεις όποιος και να ναι ο κυνηγός - άντρας ή γυναίκα- το θήραμα σκοντάφτει επίτηδες για να το πιάσεις!


Σάββατο 5 Μαΐου 2012

ΌΤΑΝ ΠΙΑΝΕΙΣ ΠΑΤΟ

 Διφορούμενος τίτλος! Υπάρχουν 2 ειδών που μπορείς να πιάσεις, εγώ βέβαια αναφέρομαι στην μεταφορική έννοια! Όταν λοιπόν πιάσεις πάτο και δεν μπορείς να φτάσεις πιο χαμηλά, το μόνο που σου μένει είναι να αρχίσεις να πηγαίνεις και πάλι προς την επιφάνεια. Ο δρόμος αρκετά δύσκολος. Σου φαίνεται σαν να προσπαθείς να σκαρφαλώσεις στο everest, χωρίς να έχεις κάνει ποτέ ορειβασία και φυσικά χωρίς να έχεις τον κατάλληλο εξοπλισμό! Και όμως για έναν ανεξήγητο λόγο, λες και ένα αόρατο χέρι σε σπρώχνει, αρχίζει την ανάβαση. Όλα σου φαίνονται ακατόρθωτα στην αρχή, με τον καλύτερο σύντροφο, που δεν σε αποχωρίζεται λεπτό, την ηττοπάθεια. Όσο και να παλεύεις να βλέπεις παντού γύρω σου καταστροφή, υπάρχει κάτι εκεί κοντά που σου δείχνει τον ήλιο. Ώσπου κάποια στιγμή, αρχίζεις και το βλέπεις μόνος σου. Αγγίζεις την επιφάνεια και αναρωτιέσαι " πως στο καλό έφτασα εδώ;" και τελικά πήγαν όλα καλά όπως σου είχαν πει, και το χαμόγελο σχηματίζεται αυτόματα στο πρόσωπο σου χωρίς καν να το προσπαθείς. Και είσαι στα καλύτερα σου, γιατί όπως και στους οικονομικούς κύκλους, έτσι και στη ζωή, μετά την ύφεση έρχεται η άνθηση. Ο χρόνος είναι σχετικός αλλά κάποια στιγμή έρχεται. Και τότε αρχίζει και πάλι η δημιουργία! Είσαι ελεύθερος από τα δεσμά που είχες βάλει εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, με μια ακόμα εμπειρία στην πλάτη σου συνεχίζεις και νιώθεις ακόμα πιο δυνατός, έχοντας φορτίσει για τα καλά τις μπαταρίες σου στη χειμέρια νάρκη που βρισκόσουν ο κόσμος γύρω σου μετατρέπεται σε αυτό που ήθελες! Νέες εμπειρίες που περιμένουν να εξερευνήσεις, χωρίς κανένα εμπόδιο γύρω σου, μόνο εσύ και ο εαυτός σου. Και ξαναγεννιέσαι από τον μίζερο εαυτό σου που επιτέλους μπορείς να φωνάξεις "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"