ΌΜΟΡΦΗ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΣΥΝΗΘΕΙΑ
Όλοι λίγο πολύ έχουμε την ρουτίνα και την δική μας καθημερινότητα. Ξέρουμε το πρόγραμμά μας ήδη από την προηγούμενη βδομάδα και βαδίζουμε βάση αυτού. Τι γίνεται όμως όταν μέσα στη ρουτίνα μας που τόσο καλά φτιάξαμε εισβάλει ο αστάθμητος παράγοντας τύχη, όπου η πουτάνα η ζωή την έβαλε μια μέρα να παίξει μαζί μας έτσι επειδή απλά μπορούσε; Και τότε μια μέρα -η νύχτα- γίνεται αυτό που ονομάζω "μπαμ" και σου αλλάζει τον κόσμο σου και εσύ μένει έκπληκτος λες και έχεις παραλύσει, απλά να κοιτάς και να αναρωτιέσαι "τι έγινε τώρα;;;;;;" και εκεί είναι που χάνεις την μπάλα, αρχίζεις και συμπεριφέρεσαι λες και σου δημιουργήθηκε ξαφνικά κάποιος όγκος στον εγκέφαλο -μακριά από μας- και όχι μόνο δεν ελέγχεις το μυαλό σου αλλά ούτε το σώμα σου! Και είναι στιγμές που λες στον εαυτό σου "Καλά τι (σκατά) σκεφτόμουν και το έκανα αυτο?!?!?!?!?" και όλα όσα σου έχουν ανατρέψει αυτό με το οποίο είχες μάθει να ζεις σε φοβίζουν αλλά παράλληλα σε εξιτάρουν λες και σου έκαναν 3 απανωτές ενέσεις αδρεναλίνης, σου έδωσαν κόκα (όχι κόλα) και είπες να δοκιμάσεις και λίγο lsd! Και ο κόσμος σου πια είναι διαφορετικός, και φυσικά ακόμα και εσύ έχεις αλλάξει, και όλα γύρω σου είναι πιο χαρούμενα και βλέπεις ουράνια τόξα και ροζ ιπταμένους ελέφαντες να σε χαιρετάνε! Βλέπεις όμως τα "μπαμ" όπως και τα πυροτεχνήματα κρατάνε λίγο (για να μην πω δευτερόλεπτα) και όταν κάποια στιγμή τελειώνει - και η πουτάνα η ζωή έχει ξεκολιαστεί να γελάει με την δική σου παραπληγία- τότε είναι που γυρνάς (βίαια) στην τότε γλυκιά σου και τώρα πια καταραμένη συνήθεια σου και πρέπει να συνεχίσεις από εκεί που την είχες αφήσει... AND THAT'S THE UGLY TRUTH....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου