Η ΑΛΛΑΓΗ
Η εποχές αλλάζουν, τα χρόνια περνάνε, ο κόσμος και οι καταστάσεις γύρω μας μεταβάλλονται. Λένε πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Εν μέρει ίσως αυτή η άποψη να γίνεται δεκτή, πάντα όμως υπάρχουν δύο όψεις. Όντως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν κάποια χαρακτηριστικά τα οποία -κατά την άποψη μου- έχουν εκ γενετής όπως το πείσμα, ο εγωισμός, η τεμπελιά κλπ. Όμως πιστεύω ακράδαντα ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του την εξέλιξη και μπορεί να γίνει καλύτερος αν ο ίδιος το θελήσει. Όχι για κανέναν άλλο παρά μόνο για τον ίδιο του τον εαυτό. Οι καταστάσεις που ζούμε, οι εμπειρίες μας, τα "χαστούκια" που μας δίνει η ζωή, μας κάνει να αναθεωρούμε πολλά πράγματα και να βλέπουμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Αυτό γίνεται με τον χρόνο. Ο χρόνος είναι που όχι μόνο μας γερνάει, αλλά μας ωριμάζει. Η ζωή είναι ένα ταξίδι, για άλλους με κρουαζιερόπλοιο και για άλλους με μια ψαρόβαρκα, το θέμα είναι τι θα αποκομίσεις και τι θα σου μείνει τελικά. Υπάρχουν άνθρωποι συμβατικοί, που προτιμάνε να βγαίνουν στα ανοιχτά μόνο όταν είναι σίγουροι ότι θα υπάρχει άπνοια, υπάρχουν και άλλοι -τα ανήσυχα πνεύματα- που γουστάρουν τις φουρτούνες γιατί έτσι νιώθουν την ζωή τους γεμάτη. Οι τελευταίοι βέβαια μπορούν να πνιγούν σε κάθε τους ταξίδι, αλλά αυτή η αδρεναλίνη είναι που τους δίνει φτερά. Μαζεύουν εμπειρίες και κάθε μέρα έχουν να διηγούνται από μια διαφορετική ιστορία. Και αυτό είναι το ωραίο γιατί στο τέλος της ημέρας θα ξαπλώσεις και θα πεις "το έζησα και αυτό" ασχέτως από το αν ήταν καλό ή κακό. Το είδες και επιλέγεις αν σου αρέσει και θα το ξανακάνεις ή θα το απορρίψεις. Όλα μας μαθαίνουν και τα λάθη μας ακόμα περισσότερο. Και έρχεται μια μέρα που ξυπνάς και νιώθεις διαφορετικός. Η ωριμότητα βρήκε ανοιχτή την πόρτα και μπήκε απροσκάλεστη χωρίς να σε ρωτήσει αν είσαι έτοιμος ή όχι. Και τότε αρχίζει ένα άλλο ταξίδι. Της παρατηρητικότητας θα έλεγα. Μπορεί να ζεις ίδιες καταστάσεις με του παρελθόντος αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο πιάνεις τον εαυτό σου να αντιδράει διαφορετικά και όχι επειδή κάποια "πρέπει" σε ανάγκασαν να το κάνεις, απλά τα θέλω σου άλλαξαν και αυτά. Τότε είναι που αρχίζεις να αλλάζεις το ταξίδι σου. Να πιάνεις και την πιο μικρή λεπτομέρεια και να την εξετάζεις, να γελάς με παλιές σου αντιδράσεις και να χαίρεσαι που επιτέλους η πορεία σου αλλάζει. Αλλά πάνω απ' όλα μην ξεχάσεις ποτέ ότι ακόμα και στην ωριμότητα που εγκαταστάθηκε σαν καλύτερο σύντροφο έχεις το παιδί που κρύβεις μέσα σου.... Αυτό είναι η ζωντάνια, η χαρά ο αυθορμητισμός, η αγνότητα και η αφέλεια που όλοι χρειαζόμαστε για να μπορούμε να συνεχίσουμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου