Σάββατο 5 Μαΐου 2012

ΌΤΑΝ ΠΙΑΝΕΙΣ ΠΑΤΟ

 Διφορούμενος τίτλος! Υπάρχουν 2 ειδών που μπορείς να πιάσεις, εγώ βέβαια αναφέρομαι στην μεταφορική έννοια! Όταν λοιπόν πιάσεις πάτο και δεν μπορείς να φτάσεις πιο χαμηλά, το μόνο που σου μένει είναι να αρχίσεις να πηγαίνεις και πάλι προς την επιφάνεια. Ο δρόμος αρκετά δύσκολος. Σου φαίνεται σαν να προσπαθείς να σκαρφαλώσεις στο everest, χωρίς να έχεις κάνει ποτέ ορειβασία και φυσικά χωρίς να έχεις τον κατάλληλο εξοπλισμό! Και όμως για έναν ανεξήγητο λόγο, λες και ένα αόρατο χέρι σε σπρώχνει, αρχίζει την ανάβαση. Όλα σου φαίνονται ακατόρθωτα στην αρχή, με τον καλύτερο σύντροφο, που δεν σε αποχωρίζεται λεπτό, την ηττοπάθεια. Όσο και να παλεύεις να βλέπεις παντού γύρω σου καταστροφή, υπάρχει κάτι εκεί κοντά που σου δείχνει τον ήλιο. Ώσπου κάποια στιγμή, αρχίζεις και το βλέπεις μόνος σου. Αγγίζεις την επιφάνεια και αναρωτιέσαι " πως στο καλό έφτασα εδώ;" και τελικά πήγαν όλα καλά όπως σου είχαν πει, και το χαμόγελο σχηματίζεται αυτόματα στο πρόσωπο σου χωρίς καν να το προσπαθείς. Και είσαι στα καλύτερα σου, γιατί όπως και στους οικονομικούς κύκλους, έτσι και στη ζωή, μετά την ύφεση έρχεται η άνθηση. Ο χρόνος είναι σχετικός αλλά κάποια στιγμή έρχεται. Και τότε αρχίζει και πάλι η δημιουργία! Είσαι ελεύθερος από τα δεσμά που είχες βάλει εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, με μια ακόμα εμπειρία στην πλάτη σου συνεχίζεις και νιώθεις ακόμα πιο δυνατός, έχοντας φορτίσει για τα καλά τις μπαταρίες σου στη χειμέρια νάρκη που βρισκόσουν ο κόσμος γύρω σου μετατρέπεται σε αυτό που ήθελες! Νέες εμπειρίες που περιμένουν να εξερευνήσεις, χωρίς κανένα εμπόδιο γύρω σου, μόνο εσύ και ο εαυτός σου. Και ξαναγεννιέσαι από τον μίζερο εαυτό σου που επιτέλους μπορείς να φωνάξεις "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου