Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

ΘΑΡΡΟΣ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ;

Τι γίνεται την στιγμή που μέσα σου πολεμάς;  " - Να το πω ή όχι ; - Μπα είναι κακή πολύ κακή ιδέα! Έλα αφού δίπλα στην λέξη εγωισμός ο Μπαμπινιώτης έχει την φωτογραφία σου ! - Μα το νιώθεις , θα σκάσεις αν δεν το πεις , - όχι μ@λακιά θα κάνεις , ένας απλός ενθουσιασμός είναι θα σου περάσει , ΜΗΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ! - όχι δίκιο έχεις...... Νομίζω.... " Είναι ο 2ωρος μονόλογος με εσένα και τον εαυτό σου ! Ένα δίλημμα που νομίζεις πως το έλυσες . Μετά όμως από αρκετές μπύρες, χορό και αυγουστιάτικο φεγγάρι και στον δρόμο προς την επιστροφή ξαφνικά νιώθεις κάτι και όχι δεν είναι ενόχληση στο στομάχι και εκεί λες "ευαίσθητη ή λογική" που λέει και η Π.Ζήνα και το ξανασκέφτεσαι και είσαι έτοιμος να σκάσεις, όχι το αλκοόλ δεν έχει φτάσει στο λαιμό σου αλλά αυτός ο κλασσικός γαμημένος κόμπος! Και ΝΑΙ το παραδέχεσαι και ξαφνικά αρχίζεις και αραδιάζεις έναν μονόλογο και συνεχίζεις να λες και δεν μπορείς να βάλεις εκείνη την γαμημένη τελεία !!!!!!!!!!! Και δίπλα σου η σιωπή και ένα " Δεν φταις εσύ, εγώ φταίω " Και εκεί τα όμορφα κάστρα γκρεμίζονται ένα- ένα και επανέρχεσαι στην όμορφη και γλυκιά πραγματικότητα ! Και εκεί είναι που σε πιάνουν οι τάσεις φυγής , όχι δεν θες να τον ξαναδείς, όχι αυτό ήταν 2 μήνες σχεδόν , όσο περίμενες , το ήξερες άλλωστε, τι περίμενες να κρατήσει κάνα χρόνο; Και όλα γυρνάνε στο κεφάλι σου . Έλα δεν έγινε τίποτα άλλωστε την ταινία την έχεις ξαναδεί και απλά αλλάζει ο πρωταγωνιστής και ξέρεις ότι σε λίγο καιρό θα βρεθεί κάποιος άλλος , και ξέρεις την συνέχεια - να ναι καλά ο χορηγός στήριξης haig-  και απλά το δέχεσαι με το δάκρυ να κοντεύει να ξεχειλίσει και θες να κοιμηθείς και να ξεχαστείς αλλά έλα που ο Μορφέας αποφάσισε απόψε να πάρει ρεπό και σε θυμάται κατά τις 9 το πρωί !!!! Και το μεσημέρι χτυπάει το τηλέφωνο βλέπεις το όνομα και παγώνεις, σηκώνεις το τηλέφωνο και στην άλλη γραμμή ακούς "Έλα αγάπη μου, τώρα τελείωσα,θα πάμε για μπάνιο ; " και απλά γουρλώνεις μάτια περνάει 1 λεπτό μέχρι να συνειδητοποιήσεις τι στον π%$#%ο έχει συμβεί και δεν μπορείς φυσικά να πεις όχι ενώ τα ζουμιά παραμονεύουν να ξεχυθούν . Και όταν τον βλέπεις θες να πατήσεις την τουρμπίνα και να προσγειωθείς στο κρεββάτι σου και να χωθείς κάτω από το σεντόνι και ας έχει καύσωνα! Και όμως δεν το κάνεις, στέκεσαι στο ύψος σου (όσο και να ναι) και παραδέχεσαι τα πάντα, λες για χωρισμό και περιμένεις -εννοείται- θετική απάντηση και αφού πάρεις αρνητική απάντηση τρέχεις και βουτάς στην θάλασσα και πνίγεις τα δάκρυα που τρέχουν στην θάλασσα μπας και ηρεμήσεις ! Και όταν βγαίνεις έξω αφού έχεις ηρεμήσει βλέπεις ένα χαμόγελο και ένα γλυκό βλέμμα και τα οποία συνοδεύονται με ένα φιλί και παιχνίδια ! Και εκεί είναι που κοιτάς τον ουρανό βλέπεις την γρια μάγισσα ζωή να χασκογελάει, να χει κλάσει στο γέλιο (ειλικρινά δεν ξέρω αν ήταν μαστουρωμένη ή απλά βαριόταν)  ενώ εσένα να σ' έχει λούσει κρύος ιδρώτας , την καρδιά σου να την έχεις χάσει κάπου , να τρέμεις και απλά τον κοιτάζεις ... Και λες "ντάξει,  μια μέρα ακόμα μαζί του απλά λυπάται να πει το τέλος έτσι επειδή είσαι καλή κοπέλα" και σου αρχίζει τα παιχνίδια και γελάς, γελάς μαζί του και ξέρεις ότι του αρέσει να σε βλέπει να γελάς και να σαι χαρούμενη και ξέρει ότι αυτός σε κάνει ευτυχισμένη και δεν θες τίποτε άλλο στον κόσμο παρά μόνο να βλέπεις το πρόσωπό του . Και είναι εκεί και θα είναι εκεί και αύριο και θέλει να σε δει . Όμως όταν γυρνάς στο σπίτι ο φόβος σε κατακλίζει , δεν σε αφήνει, περιμένεις να τελειώσει , δεν θες να ακούσεις τίποτα απλά τον θες δίπλα σου και σου φτάνει . Τον έχεις συνηθίσει, την καλημέρα του και την καληνύχτα του και τη θες για καιρό ακόμα και παραδίνεσαι στο συναίσθημα που δεν δεχόσουν τόσο καιρό και στην μελαγχολία του , και απλά ελπίζεις να σαι τυχερή αυτή τη φορά και το "μου αρέσεις πολύ" να γίνει έρωτας , δεν σε νοιάζει το πότε, είσαι εδώ να δώσεις τα πάντα, έχεις να δώσεις και θες να δώσεις σώμα, καρδιά και ψυχή και κάθε τι άλλο το κάνεις μόνος σου πέρα, οτιδήποτε και οποιοσδήποτε σε αηδιάζει ενώ συνειδητοποιείς ότι έχεις αφήσει πίσω σου την παλιά σου ζωή, και πατάς το rewind και καταλαβαίνεις ότι και χωρίς να το χες πει φαινόταν ( ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται αποδεδειγμένα) και απλά αναμένεις την συνέχεια ! Και κάνεις υπομονή (χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα) και απλά ελπίζεις ότι του χρόνου θα είστε μαζί σε μια παραλία και θα σαι ευτυχισμένη γιατί θες να ζήσεις, θες να μοιραστείς, έχεις ανάγκη να δώσεις, έχεις ανάγκη αυτόν ! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου