Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

ΠΑΡΕΛΘΟΝ VS ΠΑΡΟΝ

Πριν 7 χρόνια γνώρισα τον ένα και μοναδικό άνθρωπο που ερωτεύτηκα, αγάπησα και έζησα μαζί του 5 χρόνια.  Κοιτάζοντας για λίγο πίσω δεν θα άλλαζα το παραμικρό γιατί δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο μεγάλωσα και έμαθα . Γυρνώντας όμως στο παρόν απλά χαμογελάω για το τότε , δεν είμαι η ίδια, δεν έχω καν τα ίδια συναισθήματα , απλά τα θυμάμαι -ίσως και τα νοσταλγώ κάποιες φορές- γιατί όσο πιο μικροί είμαστε, τόσο πιο αγνοί είμαστε και έτσι αισθανόμαστε πιο αθώα και πιο δυνατά . Όσο μεγαλώνουμε και όσο και να παλεύουμε να κρατάμε το παιδί μέσα μας ποτέ δεν είναι το ίδιο. Τώρα είμαι καλά με την παρούσα κατάσταση, ξέρω πως ίδια συναισθήματα δεν πρόκειται να ξανανιώσω όμως μέσα από τα λάθη του τότε μπορώ να διορθώσω το τώρα, οι πληγές έχουν γιατρευτεί για τα καλά και αυτό το καλοκαίρι άφησα μια για πάντα πίσω μου ότι με κράταγε. Το κλείδωσα στο χρονοντούλαπο μου και απλά το κρατάω και χαμογελάω . Πλέον είμαι έτοιμη να δώσω, να παλέψω, να ενδιαφερθώ για κάποιον άλλο και να μάθω σε κάτι διαφορετικό . Πάντα θα τον έχω μέσα στην καρδιά μου γιατί με αυτόν έκανα και έζησα τα πάντα πρώτη φορά, μέσα από μια περίεργη, "αρρωστημένη" και εξαρτημένη  σχέση η οποία συνοδευόταν από συναισθήματα όχι μέτρια αλλά τα οποία αγγίζανε το κόκκινο . Αντιδράω εσωτερικά  που χωρίς καν να το υπολογίσω τον αφήνω πίσω μου και αυτόν και όλο μου το παρελθόν, θες γιατί ανέκαθεν ήμουν προσκολλημένη στο παρελθόν μου και για πρώτη φορά κοιτάζω το παρόν και το μέλλον χωρίς να σκέφτομαι στο ελάχιστο το τότε.  "Σήμερα είναι η τελευταία μέρα που σε σκέφτομαι, η τελευταία φορά που σε αναπολώ.... Σ' ευχαριστώ για όλα , Σ' ευχαριστώ για το τότε αλλά έχω ένα λαμπρό μέλλον μπροστά μου που πρέπει να παλέψω για αυτό! Να σαι καλά και ευτυχισμένος και απλά να κρατάς στην καρδιά σου αυτά που μάθαμε ο ένας από τον άλλο.... " 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου