Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ
Ειλικρινά δεν ξέρω αν μπορεί να θεωρηθεί "μοίρα" , "τύχη" ή όλα είναι απλά επινόηση των ανθρώπων επειδή απλά δεν μπορούν να εξηγήσουν κάποια γεγονότα στην ζωή τους ή απλά τα έχουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο στο μυαλό τους και απλά θέλουν να τα κρατήσουν έτσι. Ορισμένες φορές πιστεύω ότι υπάρχει και άλλες πάλι ότι απλά υπερβάλω για να απασχολήσω με κάτι τον εγκέφαλο μου! Στην συγκεκριμένη στιγμή όμως υποθέτω ότι υπάρχει (γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω κάποιες συμπτώσεις θα έλεγε κάποιος και κάποια γεγονότα) . Όταν ένας άνθρωπος είναι για αρκετά χρόνια απρογραμμάτιστος, ζει στον δικό του κόσμο και είναι λίγο "ότι να' ναι" . Όταν η αδιαφορία έχει περάσει για τα καλά μέσα του και έχει μάθει να ζει μόνος του και ατομικιστικά , όταν όλα τα έχει απομυθοποιήσει και ζει με τα πόδια γερά στη γη και όταν δεν το κάνει απλά τρώει τα μούτρα του, όταν ζει εφήμερα και δεν τον ενδιαφέρει το αύριο, όταν απολαμβάνει γρήγορα χαρές της ζωής που θα πρεπε να κρατάνε περισσότερο και απλά προσπερνάει σημαντικά πράγματα του φαίνεται αδύνατο (στο μυαλό του) να αλλάξει αυτή του την στάση. Έλα μου όμως που στην ζωή δεν έρχονται όλα έτσι όπως τα έχουμε πλάσει στο μυαλό μας ή τα έχουμε προγραμματίσει . Τι γίνεται όταν από ένα μικρό γεγονός αλλάζει όλη σου την κοσμοθεωρία; όλος ο τρόπος ζωής σου ; Πόσο μάλλον όταν αλλάζει τόσο ύπουλα που δεν το καταλαβαίνεις μέχρι την στιγμή που εσύ ο ίδιος έχεις αλλάξει ολοκληρωτικά και μάλιστα το clue στην όλη υπόθεση είναι ότι σου αρέσει κιόλας , γιατί αντιλαμβάνεσαι ότι γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος και μάλιστα σε κάνει κάποιος άλλος να γίνεσαι , όχι μόνο για αυτόν αλλά και για σένα τον ίδιο ! Και είναι εκείνη η στιγμή που όλα αυτά περνάνε σε δευτερόλεπτα απ' τη ζωή σου και λες "Και αν είναι και αυτό εφήμερο;" και πραγματικά εύχεσαι να μην είναι! Πλέον βγαίνει στην επιφάνεια μια πτυχή του εαυτού σου που είχε καταχωνιάσει κάπου που ούτε καν εσύ θυμώσουν! Νοιάζεσαι , ζηλεύεις , στεναχωριέσαι , προσπαθείς , κάνεις πράγματα που δεν έχει ξανακάνει (ή τουλάχιστον πάνε πολλά χρόνια από την τελευταία φορά) , νευριάζεις , συζητάς , λύνεις προβλήματα , είσαι ήρεμος , αλλάζεις για τον άλλο , θες να τον βλέπεις ευτυχισμένο, έχεις την ανάγκη να τον κάνεις εσύ ευτυχισμένο , να θυσιάσεις για τον άλλον, ακόμα και να ξεπεράσεις τα όρια σου και θες να αγγίξεις το τέλειο για να είναι περήφανος για σένα και τότε μέσα από το δικό του χαμόγελο με μιας θα πάρεις και εσύ ζωή! και οι roxette το είπαν πάρα πολύ σωστά.....
Listen to your heart when he's calling for you...
listen to your heart as nothing as you can do
I don' know wher you going and I don't know why....
Listen to your heart before you tell him goodbye.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου